Dag og Tid nr. 14, laurdag 6. april 2002

Klok på bok 560:
Ulv, ulv!

«Halløy, korsen står de te, det va go’e spor, så når æ kjika i hefte’ Årets bøker 2000, va æ næsten i mål, boka æ fainn va feil, men ferfatter va rætt, å det va a Hanne-Vibeke Holst som ha skrevve boka ‘En lykkelig kvinne’. Deinn siste boka i trilogi’n om a Therese. Her va det lett å ta feil, fer boka va skrevve på norsk i 2001. Men, uansett, i overmårrå fer a Marit å æ me nattoget i retning Hallingskarvet og omegn, så ha ein rekti god å lang påskeferie, å itj gløm tå å gråvvå dæ ned, hvess det bli fer gæli!», skriv han Kaare Stegavik frå Trondheim.

Eg grov meg ned – i god tid før påske – i arbeid. Det var ei skam å snu ryggen til han Dale-Oskar på butikken og ikkje få siste ordet. Det likte eg gyseleg dårleg. Difor gjekk eg rett heim, knytte forkledet rundt livet og fylte bytte på bytte med varmevassvatn. Eg vaska ned heile huset før eg tok helg. Då eg endeleg fekk sett meg ned med eit krus heimebrygg, kjende eg ei velsigna lette som eg ikkje har kjent på lenge. Eg skålte for meg sjølv, trass i alle feil og manglar – og med endå ein feil å innrømme: Boka En lykkelig kvinne kom på dansk i 1998, men på norsk først i 2001 – ikkje 2000 som eg påstod. Heldigvis vart eg – som vanleg – avslørt av klarsynte Klok på bokarar og -kvinner, så kanskje var det ikkje så farleg. Då eg kava som verst med baderomstaket, vurderte eg å trekkje meg som redaktør, men så kom eg til å tenkje på ungkaren på Dalen: Skal han fryde seg over at eg takkar for meg, så må han vere tolmodig!

Ho Torill på Myre skriv slik: «Dette er fra siste bind i trilogien om journalisten Therese Skårup skrevet av Hanne-Vibeke Holst. ‘Thereses tilstand’, ‘Det virkelige livet’ og ‘En lykkelig kvinne’ som ikke kom ut før 2001 i Norge. Jeg har faktisk lest alle tre, eller slukt dem for å si det sånn. Dette er lett litteratur, men med et tidstypisk innhold som engasjerer sjøl meg som er kommet godt over tredve. I anmeldelsene ble den nemlig anbefalt karrierekvinner i 30-årene. (‘Boka passer bra under juletreet til slitne karrierekvinner rundt de tretti som ønsker å lulle seg inn i triviallitteraturens kravløshet. Forfatteren skriver godt, men bare ukebladgodt, effektivt, morsomt og ganske så kjekt. Litt spennende, litt romantisk og bittelitt glamorøst. Altså, hakket over ukebladnivå, men ikke mer. Oversettelsen flyter stort sett bra, men er preget av en del dansk setningsbygning og også få, men grove feil.’ Dagbladet) Ja, er det noe jeg irriterer meg over så er det nettopp det at danske bøker oversettes til norsk. Det er da helt unødvendig, og for oss ute i periferien er det ikke enkelt å få tak i bøker på originalspråket».

Ho Inger Marie Bergene frå online.no har ikkje lese trilogien, men skriv at lokalavisa Hamar Arbeiderblad sa følgjande: «lettlest fortelling om en ung, urban kvinnes leting etter lykken». «Jeg går ut fra at sitatet er fra den første boken, ‘Thereses tilstand’. Den fikk ikke særlig god mottakelse blant norske kritikere. Marta Norheim hevdet at ‘Thereses tilstand er ein dameroman for unge yrkesaktive kvinner... Temaet er konflikten karriere/kjærleik, men i eit flatt og tydeleg språk... Vi har altså å gjere med nok ein variant over temaet: moderne kvinne med angst for at kjærleiken skal øydeleggje for karrieren. For at ‘vi’ skal kome i vegen for ‘meg’... For denne boka fortel alt, og ingenting meir enn det.’»

Forfattaren sjølv vart intervjua i Weekendavisen då siste boka i trilogien kom ut. Ho sa: «Jeg har selv et stort behov for nu – som Therese – at sætte mig ind i et tomt rum. Da jeg kom til Danmark for to og et halvt år siden, boede jeg, som hun, i en tom lejlighed og havde en rødvinsflaske med et stearinlys i og parolen var – nu må vi se, om det brister eller bærer. Det synes jeg var enormt fedt! Moralen i mit liv – og i hendes – er, at hvis man ikke er tro mod sig selv på det tidspunkt, hvor man ved, det kræves, så er der ikke andet end et pseudoscenario med indbygget ensomhed tilbage at leve i.»

Denne veka har eg vore så heldig å få svar heilt frå Gotland: «Hej Paula! Jeg läser ofta Dag og Tid på nätet för att hålla liv i min nynorskforståelse. Vi bor sedan ett par år tillbaka på Gotland, fast egentligen är vi vad gotlänningarna kallar fastlänningar och alltså inga riktiga gutar. Det märkliga är att gutniskan har stora likheter med nynorskan och det är nog ingen tilfällighet att Gotlands nationalskald Gustav Larsson finns tolkad till nynorsk i en rejält tilltagen volym. Men det är förstås inte därför jag skriver till dig utan för att delta i Klok på bok: Jag tror att den författaren som avses är danskan Hanne-Vibeke Holst och att boken heter ‘Det virkelige livet’», skriv han Stig Lindskog frå hotmail.com.

Takk for mange rette svar! Premien går til Norvald Hest-holm, 5314 Kjerrgarden.

Klok på bok 560

Karlar luktar så mycket och har så mycket ljud säjer Rödluvans mamma. Pappa är så hänsynsfull säjer hon. Så suckar hon. Man skulle inte tro det säjer hon, men han kan vara våldsam. Jeg fick inte röra meg alls, jeg måste sitta alldeles stilla i gräset. Det var den våren vi förlovade oss, vi var ute och gick, det var varmt, vi hade gått långt utanför stan, jag ville sätta mej i gräset en stund.

Kven skriv slik? Eg røper for mykje om eg røper meir. Røp det du veit til Dag og Tid, Pilestredet 8, 0180 Oslo, paula@dagogtid.no eller faks 22 41 42 10 innan fredag 12. april.

Paula på posta

© Dag og Tid

 

Ivar Aasen-almanakken -- Forfattaraviser
BESTILL HER


| Førstesida av denne utgåva | Abonnement | Arkiv | Lysingar |
| Butikk | Bladstova | Nett no |